*เอนทรี่นี้ เฉพาะกิจ(ไม่ใช่ดราม่านะ เป็นเรื่องภายในของ จขบ.เท่านั้น)*

ไม่ใช่มาบ่น แต่ก็ปนๆไปบ้าง หลักๆคือแค่อยากจะบอก

จริงๆก็ไม่อยากทำให้มันมีเรื่องราวขนาดนี้หรอก แบบว่า โห...ถึงกะอัพด่ากันเลย

แค่อยากบอกความรู้สึก ไม่ได้เพิ่งเกิด แต่เกิดมานานแล้ว อารมณ์แบบเนี้ย

 

คือเมื่อวานน่ะ ตกลงมันอะไรกันแน่? อยู่ๆมาบึ้งตึงใส่ แล้วมาเดินหนีไป กรูไม่รู้หรอกนะ

แต่กรูคิดว่ามันน่าจะมีเหตุผลมากกว่านี้ ทั้งๆที่เจอกันตอนแรกก็ยังปกติดีแท้ๆ

ไม่เข้าใจ ทำอย่างนี้แล้วจะรู้ได้ยังไง ตอนนั้นไม่คิดจะถามหรอกว่าเป็นอะไรก็บอกมา

 เพราะคนมันบึ้งขนาดนั้น จะให้พูดอะไรมากมายก็คงไม่ได้ ขนาดถามเรื่องสำคัญอย่างลงทะเบียนยังไม่ตอบเลย

ขนาดหน้าเพื่อนตัวเองเมิงยังไม่มองเลย แถมเอาแต่เดินหนี

ที่ทำนี่ไม่ได้แคร์เมิงนะ กรูบอกเลย เพราะเรื่องนี้เมิงไม่มีเหตุผลพอให้กรูไปง้อ

เมิงน่าจะคิดกลับกันบ้างนะ ว่าถ้าอยู่ดีๆกรูทำงี้กับเมิงมั่ง เมิงจะรู้สึกแบบกรูรึเปล่า

กรูรู้ว่าเมิงต้องคิดมาก แต่เมิงอย่านึกนะ ว่ากรูจะคิดมากไม่เป็น

 

แล้วเรื่องลงทะเบียนน่ะ เมิงคิดดูนะ ว่าเมิงควรทำอย่างนี้เหรอ

เรื่องสำคัญอย่างนี้ ชื่ออาจารย์เมิงยังไม่บอกกรู กรูขอถามนะ

ถ้าจะทำอย่างนี้จะนัดมาทำเรื่องลงทะเบียนพร้อมกันทำไม ถ้าไม่อยากจะเรียนกับกรูนักก็ไปชวนเพื่อนเมิงแต่แรกดิ

บอกตรงๆนะ ยิ่งนานวันกรูยิ่งรู้สึกสงสัยว่า นี่กรูยังเป็นเพื่อนเมิงอยู่รึเปล่า??

แถมตอนที่หา อ. ไม่เจอ กรูยังไม่ทันพูดเลยว่ากรูจะกลับไปเรียนอาร์ตฯ ไม่ลงกับเมิงแล้ว

แต่เมิงอยู่ๆก็เดินไป พร้อมกับพูดว่า....

"เราไปลงพร้อมเพื่อนเทอมหน้าดีกว่า"

แล้วกรูนี่เป็นอะไร ไม่ใช่เพื่อนเมิงใช่มั้ย อย่าหาว่านู่นนี่เลยนะ

ทั้งเดินหนีเอย ทั้งไม่มองหน้า ถามอะไรไม่ตอบ หมายความว่าไง?

กรูยังไม่ทันมีเรื่องกับเมิงเลย ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้นิดเดียวยังคุยอยู่เลย?

รึว่าจะหาว่ากรูไปทำให้เมิงโกรธแต่กรูไม่รู้ตัวเอง?

แล้วเมิงคิดดูนะ เมิงเคยรู้ตัวเปล่า?

คำพูดรึท่าทางแต่ละอย่างที่เมิงแสดงกับกรูน่ะ...กรูไม่ได้อยากรื้อฟื้นอดีตนะ

เพราะเหมือนที่ผ่านมากรูพยายามเฉยๆไปเอง แต่ก็มีโวยบ้าง แต่ก็เพราะนั่นแหละ มันทำให้กรูต้องเริ่มบอกให้เมิงรู้ตัวบ้างแล้ว

ท่าทางเมิงน่ะ ...กรูไม่รู้นะว่าในใจขณะที่พูดออกไปเมิงคิดอะไรอยู่

แต่คำพูดเมิงน่ะ ชวนให้คิดมากว่า.... "เมิงดูถูกกรู"

ไม่ใช่ว่าเพิ่งเกิดรึครั้งสองครั้งแล้วฉุนจนเอามาบอกนะ จะให้บอกมั้ยว่านานเท่าไหร่แล้ว

"เป็นปี"น่ะ บอกได้เลย พอเมิงเริ่มทำกับกรูแบบนี้บ่อยๆเข้า กรูคิดเลยว่า

"เมิงกลายเป็นคนแบบนี้ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่?"

ตอนแรกๆที่โดนน่ะ มันก็ไม่คิดมาก เพราะคิดว่าเมิงคงไม่ได้ตั้งใจ

แต่หลังๆนี่ คิดเลยว่า นี่เมิงคิดดูถูกกรูตลอดเลยรึเปล่า? ถ้ามันไม่อยู่ในใจ มันคงไม่ออกมาบ่อยขนาดนี้หรอก

เรื่องเล็กๆเมิงยังพยายามเอาชนะ ขอใช้คำนี้เลย รู้สึกจริงๆ รู้สึกเหมือนเมิงจะไม่ยอมผิดพลาดอะไรต่อหน้าพวกกรูเลย

เคยได้ยินมั้ย? ไม่มีใครบนโลกนี้ที่เพอร์เฟคทุกอย่าง

อย่าคิดว่าโลกของเมิงถูกต้อง ดีเลิศ คนอื่นที่ไม่ได้ทำอะไรที่เมิงทำ เค้าจะต้องด้อยกว่าเมิงเหรอ?

ยกตัวอย่างนะ.....

ภาคพิเศษกับภาคปกติ....บ่อยเหลือเกิน กรูรู้สึกว่าเมิงจะแบ่งแยกชัดเหลือเกิน

ทำไม?ภาคพิเศษเรียนง่ายกว่าเมิงนักรึไง?

เอะอะๆก็บอกว่า ภาคเปฯก็เงี้ย เค้าหยวนๆให้ ข้อสอบก็ง่ายๆ เรียนง่าย

แล้วเมิงล่ะ สิ่งที่เมิงทำมันยากมากน้อยกว่าที่คนอื่นทำแค่ไหน?

รู้ได้ยังไง? เอาอะไรมาวัด? คนละเรื่อง คนละอย่างกันเลย

แล้วต่อให้มันง่ายกว่าจริงๆรึยังไง แล้วที่เค้าไม่เรียนเหมือนเมิงนี่ไม่ต้องลำบากเลยรึไง?

เกรดเค้าก็ต้องสอบเหมือนกัน ไม่ใช่จ่ายตังค์แล้วได้มาฟรีๆ เมิงถึงจะมาพูดว่าง่ายกว่าที่เมิงเรียน

แล้วเนื้อหาที่เรียน ปกกับเป มันเหมือนกันแหละ อย่ามาแบ่งแยก เลิกซักที แล้วยิ่งกับเพื่อนตัวเองน่ะ

เพื่อนสนิทด้วย ใครฟังก็เสียความรู้สึก

 

ก่อนหน้านั้นก็สดๆ รู้สึกเมิงจะชอบดูถูกคณะอื่นมากเลยนะ โดยเฉพาะคณะศิลปกรรมของกรูเนี่ย

กรูจำได้เลย ครั้งแรกๆเมิงบอกว่า เอกกรู จบมาต้องทำงาน(แรงงานน่ะ) ให้เอกเมิง

แบบว่าเอกเมิงต้องคิด ต้องใช้ความคิด แต่เอกกรูก็เป็นคนทำให้เมิงไง

ข่าวว่ากรูก็เรียนครีเอทีฟเหมือนกัน กรูเรียนตั้งแต่ปี1แล้ว

แล้วมาหาว่าเอกกรูไม่ใช้ความคิดได้ยังไง? นี่มันเป็นการดูถูกคณะอื่นๆมาก

ล่าสุด เมิงยังคิดว่าที่กรูเรียน มันก็แค่ วาดรูป แล้วเดินออกมา

เด็กประถมรึเปล่าน่ะ? เอาอะไรมาพูด ไม่รู้จริงก็อย่ามาพูดนะ เคยเข้ามาเรียนกับกรูเหรอ?

เมิงพูดว่า อ. เมิงจะพยายามสอนเด็กให้เข้าใจให้ถึงที่สุด ไม่เหมือนของกรูที่ แค่วาดรูป แล้วก็ออกมา

แบบนี้เมิงด่าอ. กรูเหรอ? ทำไมเมิงถึงได้ชอบดูถูกสิ่งที่คนอื่นเค้าเลือกนักก็ไม่รู้

อย่าคิดว่าตัวเองเรียนอะไร ทำอะไร ที่ยากลำบากกว่าคนอื่นบนโลกเลย

แต่ละคนมีเรื่องที่ทำที่ต่างกัน เนื้อหามันก็ต่างกันอยู่แล้ว....เปรียบเทียบกันได้ยังไง

แล้วต้องมาพูด(แถ)เรื่องที่เมิงไม่รู้จริงอยู่เรื่อย ต้องทำให้ดูเหมือนว่า เมิงรู้ทุกอย่าง

ไม่รู้ก็ถามดิ ไม่มีใครเค้าว่าโง่

 

แล้วที่เมิงดูถูกๆน่ะ เคยรู้มั้ยว่าพวกกรูไม่พอใจ พวกกรูแทบไม่แสดงออก

รู้มั้ย ขณะที่เวลาพวกกรูพูดอะไรเล่นๆกับเมิงนิดหน่อย(ไม่ได้ดูถูกอะไรเลย)

เมิงกลับตอกหน้าพวกกรูเอาซะเหวอ เหวอไม่ได้โกรธนะ แต่งง ว่า อะไรวะ กรูพูดไรผิด?

ขำๆก็ไม่ได้ ชีวิตเมิงซีเรียสไปไหน ง่ายๆ อย่างเรื่องกระท้อน คุยในเอ็ม

ขอบอกเลยว่า ตอนนั้นกรูงงมาก อึ้งโคด คือตอนนั้น กรูแค่ฟังเมิงเล่าอะไรซักอย่างอยู่

แล้วเมิงก็พูดถึงกระท้อนขึ้น ประมาณว่าเปรียบเทียบเอกเมิงเป็นกระท้อนอะไรซักอย่าง

แล้วพอกรูถามว่า ทำไมต้องกระท้อนอ่ะ? แล้วกรูก็ 555 ตามไป ซึ่งกรูไม่ได้ต้องการจะสื่อว่า

กระท้อนไรวะ ตลก ไร้สาระ อะไรเลยซักนิด

แต่เมิงกลับตอกกรูมาว่า

ไม่ตลกนะ ทำงานหนักนะเว้ย

......คือแบบว่า อะไรเหรอ? กรูงงไง จะโมโหทำไม? กรูยังไม่ทันว่าอะไรเลย

นี่ไง เมิงทำเหมือนกรูไปดูถูกเมิงอะ แค่นี้เนี่ยนะ กรูยังตอบไม่ได้เลยว่ากรู 555 เนี่ย ขำอะไร

คือมันเป็นความเคยชิน ไม่มีเจตนาอะไรเลย เมิงตอกกรูซะ แล้วดูประโยคต่อไป

ทำงานหนัก..... ทำอย่างกับคนอื่นเค้าไม่ต้องทำ ไม่ใช่กระท้อนเหมือนเมิง พวกกรูก็ต้องทำงานหนักเหมือนกัน

ถึงกรูจะไม่ได้เป็นอะไรเลย กรูก็ต้องทำ

นี่ไง....เมิงแสดงออกเลยว่าเมิงรักเอกและคณะเมิงมาก แล้วคิดว่าคนอื่นเค้าไม่รักรึไง

กรูก็รักของกรู ทีเมิงมาดูถูกของกรู กรูเคยทำแบบนี้เหรอ

เมิงเข้าใจรึเปล่า ว่าตลอดมาที่พวกกรูอดทนกับคำพูดเมิงมานาน เพราะเหตุผลที่ว่า

กรูไม่อยากทะเลาะกับเพื่อน แต่ที่เมิงทำ(เมื่อวานน่ะ) มันดูไร้เหตุผลไปหน่อยมั้ย?

โกรธอะไรกรูยังไม่ทันรู้เลย ทีพวกกรูโกรธรึไม่พอใจเมิง กรูเคยเดินหนีเมิงลิ่วๆเหรอ เรื่องสำคัญถ้าเมิงถามตอนกรูโกรธ กรูก็ต้องตอบ

อยากจะบอกว่าที่เมิงทำเมื่อวานน่ะ ไม่ไหวว่ะ เมิงอาจจะมีเหตุผลของเมิง มันก็ใช่

แต่การกระทำของเมิงมันเกินไปหน่อยมั้ย กระทั่งว่าเรื่องสำคัญเมิงยังไม่บอก

นี่กรูเพื่อนเมิงนะ ไม่ใช่ที่รองรับอารมณ์ ที่จะมาอารมณ์ขึ้นๆลงๆใส่พวกกรูแล้วพวกกรูจะรับได้ตลอด

หน้าเมิงยังไม่มอง พูดด้วยก็ไม่พูด แล้วจะให้พวกกรูทำยังไง?

ให้กรูไปง้อ? กรูไม่เอาด้วยหรอกนะ เพราะกรูยังไม่รู้เลยว่าเมิงเป็นอะไร

แล้วจะให้คิดคำพูดอะไรไปง้อเมิง .....

....เฮ้ย....แต่ก่อนเมิงไม่เป็นแบบนี้นะ บอกได้เลย

 

เดี๋ยวนี้กรูรู้สึกนะ ว่าทำไมเมิงถึงได้ชอบข่มคนอื่นนัก? เล็กๆน้อยๆก็เอา

กรูก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าพวกเมิงเล่นเกมอะไรกัน

แต่ที่แน่ๆ ได้ยินแล้วมัน..........ทำไมเรื่องแค่นี้ยังอุตส่าห์มาข่ม...

คิดว่าคนอื่นด้อยกว่าเมิงทุกเรื่องเลยใช่มั้ยเนี่ย?

ทำไมเมิงต้องจ้องจะคอยแต่ข่มทับคนอื่นวะ?

จะให้กรูคิดเป็นอย่างอื่นไปได้ยังไง? อย่าหาว่าทำไมกรูคิดแบบนี้กับเมิง

กรูก็เห็นมา แล้วกรูก็โดนเองด้วย ไม่ใช่ไม่นานมานี้....บอกแล้วว่าเป็นปี

เคยรู้ตัวเปล่าล่ะ?

 

มองอะไรหลายๆด้านหน่อย เอาใจเค้ามาใส่ใจเราบ้าง

ง่ายๆ สมมติว่าเมิงโดนดูถูก ข่มทับ แบบนี้บ้าง เมิงจะรู้สึกยังไง?

ถ้าอ่านแล้วคิดว่าออกมาด่า เออ มันก็ใช่ส่วนนึง

แต่ที่มากกว่าคือ พวกกรูอยากจะออกมาบอกให้เมิงได้รู้

เพราะถ้าเป็นคนอื่นเค้าไม่ทนเมิงมาขนาดนี้หรอกนะ ไม่เชื่อก็ลองไปทำแบบนี้กับเพื่อนที่คณะเมิงดูสิ

บอกตรงๆนะ ว่าจริงๆมันมีอะไรเยอะกว่านี้ แต่โดยรวมมันก็ได้ใจความประมาณนี้แหละ

หวังว่าคงจะเข้าใจ ว่าไม่ได้ออกมาโจมตีแล้วแค่ ด่าๆๆๆ

เพราะเมิงก็น่าจะรู้ว่าเวลากรูใส่อารมณ์ด่าจริงๆมันจะเป็นยังไง

 

สรุปว่า กรูแค่อยากจะบอกเมิงว่า

เมิงน่ะ มองอะไรกว้างๆบ้าง รอบตัวเมิงก็คนทั้งนั้น จะต่างกว่าเมิงซักเท่าไหร่กัน

ไม่ได้ด้อยอะไรไปกว่าเมิงเลย ทุกคนมีสิ่งที่ตัวเองถนัด ถ้าให้เมิงไปทำในสิ่งที่คนอื่นเค้าถนัด

เมิงทำได้เท่าเค้ารึเปล่าล่ะ? หรือเมิงจะบอกว่าทุกอย่างมันง่ายๆสำหรับเมิง เมิงทำได้ทุกอย่าง

นั่นเป็นไปไม่ได้แน่

เวลาจะตัดสินอะไรก็อย่าเอาตัวเองเป็นมาตรฐาน ใช่ว่าที่คนอื่นเค้าไม่ทำเหมือนเมิงแล้วมันจะเป็นสิ่งที่ผิด

อย่าคิดว่าตัวเองทำอะไรถูกตลอดเวลา ถูกทุกอย่าง

 

ย้ำ ว่าเอนทรี่นี้แค่อยากจะให้เมิงรู้สึกตัว ไม่ได้มาเพราะอยากมีเรื่อง

ถ้าเมิงพยายามทำความเข้าใจแล้วยอมรับความจริงซักนิด ตรงไหนที่กรูพูดผิดเมิงก็แย้งมา

พวกกรูบกพร่องอะไรเมิงก็แจงมา ถ้าเมิงทำแบบที่กรูพูด เมิงจะเห็นเองว่าพวกกรูต้องการจะสื่ออะไรในเอนทรี่นี้

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

เรียว...กุว่าเมิงกำลังเข้าใจอะไรผิดนา

การที่พวกกุออกมาพูดแบบนี้ขอย้ำอีกครั้งว่าพวกกุไม่ได้แอนตี้เมิง แล้วก็ไม่ได้บอกว่าจะเลิกเป็นเพื่อนกับเมิง

เพียงแต่ตรงจุดนี้ที่พวกกุมองเห็น(และเห็นนานมากแล้ว)
พวกกุอยากให้เมิงลองคิดตาม ว่าเมิงทำแบบที่พวกกุพูดจริงรึเปล่า? ถ้าใช่... สิ่งที่พวกกุต้องการคือยากให้เมิงปรับปรุง

ไม่ได้หมายความว่าต้องมาดีกับพวกกุมากมายหรือเทิดทูญไม่แตะไม่ต้อง เพียงแต่ว่า...อยากให้เมิงปรับเปลี่ยนวิธีการพูดของเมิง

เวลาที่เมิงอ่านข้อความของพวกกุแล้วคิดตาม
คำตอบที่เมิงได้ออกมากุอยากให้เมิงเก็บมันเอาไว้ให้เป็นกลาง

เช่นว่า...
พวกกุบอกว่าไม่ค่อยชอบการพูดของเมิง จริงอยู่ว่าเมิงพูดเพราะประสงค์ดีหรือะไรก็ตามแต่ แต่ว่าบางที...วิธีการพูดที่แตกต่างกันมันก็ทำให้คนรับฟังรู้สึกต่างกันทั้งๆที่มันเป็นเรื่องเดียวกันนะ

ถ้าเมิงได้คำตอบว่าเมิงทำจริง...
กุอยากให้เมิงลองคิดต่อว่า คำพูดของเมิงเป็นแบบไหน พูดออกไปด้วยจุดประสงค์อะไร และถ้าเมิงโดนพวกกุพูดใส่ด้วยคำพูดแบบเดียวกันเมิงจะรู้สึกยังไง

กุอยากให้เมิงลองคิดแบบที่กุแนะนำนี้ แล้วเมิงจะรู้ว่ามันไม่ได้เป็นอย่างที่เมิงตอบมาในคอมเม้นท์แรก

การที่คำพูดเมิงทำให้คนอื่นเข้าใจผิดหรือว่าไม่เป็นไปตามจุดประสงค์ที่เมิงต้องการอยากจะสื่อ เมิงจะเอาคำว่า"ตัวเมิงเป็นแบบนี้" มาอ้างไม่ได้นะ

แต่ละคนมีความเป็นตัวของตัวเองและนิสัยใจคอแตกต่างกัน แต่ว่าเวลที่เราจะสื่อสารกับใคร มันก็ควรจะผ่านการกรั่นกรองที่เป็นกลางและออกมาโดยที่ไม่ทำให้คนอื่นต้องเสียความรู้สึก พูดง่ายๆก็คือ เซฟความรู้สึกของทั้งตัวเองและคนอื่นมากที่สุด เรื่องมันจะได้ไม่บิดเบือน

แต่กุไม่เห็นด้วยนะเรื่องที่เมิงบอกกับดลว่า...
วันลงทะเบียนเมิงโมโหเรื่องอื่นมาเมิงถึงเป็นแบบนั้น

ถ้าอย่างนั้น...
ก็เท่ากับว่าเมิงพาลใส่มันนะ แบบนั้นมันไม่ถูกไม่ใช่เหรอ

ส่วนเรื่องปก-เป ถึงกุจะคิดว่าคำตอบของเมิงไม่เคลีย แต่เอาเถอะกุไม่ต้องการคำตอบหรอก แต่แค่อยากจะอธิบายให้เมิงเข้าใจว่า

มุมมองของคนเรามันแตกต่างกัน...นั่นมันเป็นเรื่องที่ตายตัวอยู่แล้ว
แต่การที่เราจะมองอะไรในมุมของเราเพียงอย่างเดียวและไม่ได้นำสิ่งอื่นๆมาประกอบ ไม่ได้คิดให้ละเอียดว่าสิ่งที่เมิงกำลังคิดอยู่มันเป็นกลางหรือเอนไปทางความเห็นส่วนตัวของตัวเองรึเปล่า... แบบนั้นมันไม่ยุติธรรมกับอีกฝ่ายนะ

มันเหมือนกับเมิงเอามุมมองหรือมาตรฐานของตัวเองมาตัดสินคนอื่นโดยที่ไม่รู้อะไรแน่ชัด... แบบนั้นจุดประสงค์ของเมิงจะถูกเบี่ยงเบนจาก'มุมมอง'ไปเป็น'ดูถูก'นะ

สุดท้ายเรื่องสภาพแวดล้อม

จริงอยู่ว่าสภาพแวดล้อมที่เมิงพบเจออาจจะแตกต่างจากพวกกุ แต่มันก็ไม่ควรเอาเรื่องแบบนั้นมาแบ่งแยกไม่ใช่เหรอไง... ก็พวกเราเป็นเพื่อนกันนะเว้ย

สภาพแวดล้อมที่แต่ละคนอยู่จะเป็นยังไงมันไม่เกี่ยวหรอก
ความชอบจะแตกต่างกันหรือไม่กุไม่สนหรอก
แต่ถ้ากลุ่มเดียวกัน เพื่อนกัน วิธีที่จะปฏิบัติต่อเพื่อนมันน่าจะตายตัวอยู่แล้ว ว่าเราต้องแฟร์ๆในทุกเรื่อง

แบบนี้มันเหมือนแบ่งแยกนะ รู้สึกไม่ดีอ่ะ

ปล.ที่พูดมานี้ไม่ใช่ว่ากุจะเห็นแต่ข้อบกพร่องของเมิง เรื่องดีๆกุเห็นและรับรู้ แต่ที่ต้องออกมาแจงข้อบกพร่องเพราะไม่อยากให้เมิงเป็นแบบนี้ต่อไป เพราะถ้าไม่ใช่พวกกุ เค้าจะทนเมิงได้แบบนี้รึเปล่า
เอ่อ ต้องขอโทษด้วยที่ว่าเคยพูดอะไรที่มันตรงเกินไปจนต้องทำให้ดูเหมือนว่าไม่ได้แคร์ใคร อาจจะไปพูดว่าคณะเมิงเรียนง่ายหรือไม่ทำอะไรเลย แต่ในความรู้สึกของเราที่เป็นคนพูดไม่เคยคิดว่ามันง่ายเลยที่จะเรียนแค่นิดเดียวก็พอ ไม่ต้องทำห่าอะไรก็จบ อารมณ์นั้นแค่อยากจะอธิบาย ว่าแค่ไม่ต้องอธิบายงานเต็มชั่วโมง อาจารย์ก็ปล่อยกลับ

บางครั้งกุไม่ซีเรียส บางทีก็โกรธ มันเป็นธรรมดาของคน ที่จะมีเรื่องอื่นเข้ามาในชีวิตที่เมิงอาจจะไม่รู้ แล้วกุเป็นพวกที่ไม่อยากจะพูดอะไรในเวลาโกรธ ซึ่งอาจจะแตกต่างจากพวกเมิง ถ้าทำอะไรที่ทำให้เมิงคิดมากหรือเสียอารมณ์กับกุ ก็ขอโทษด้วย ที่ทำให้เห็น

แกคงคิดว่า ทุกคนจะไม่เผลอพูดอะไรทำร้ายแกเลย หากเป็นเพื่อนกัน (ในความคิดของแก) กับคนที่เป็นเพื่อนที่พูดตรงจนไม่คิดอะไรเลยว่าแกจะคิดยังไงกับคำพูดของเรา คิดไปซะว่าเป็นเรื่องเล่นๆ หรือแค่การเปรียบเทียบให้เห็นภาพง่ายๆ โดยไม่ได้จะหาเรื่องมาดูถูกพวกเมิง โดยอารมณ์นั้นกุพูดเล่น(แบบกุ) แค่นี้ก็เห็นแล้วว่าความคิดมันต่างกัน .... หลังจากนี้ก็ คงจะยาก ที่จะเข้าใจกัน

คนเรามีความแตกต่างกันมากมาย ถ้าไม่ยอมรับกันเพียงแค่จุดต่างแค่นี้ ก็ไม่ขออธิบายอะไรมาก เพราะก็ไม่รู้ว่า แกกับเราจะเข้าใจกันดีกว่าเมื่อก่อนหรือเปล่า

วันลงทะเบียนก็ขอโทษด้วยละกันที่ทำท่าแบบนั้นใส่ อารมณ์กุไม่ดีกุเป็นแบบนี้ แค่รีบๆอยากทำอะไรให้เสร็จๆ ไม่อยากจะโวยวาย ไม่อยากพูดอะไร

ที่กุพูดว่าตัวเองดีอย่างนั้นอย่างนี้ไม่ใช่ว่าจะข่มใคร แต่บอกแบบนั้นก็เพื่อจะได้คุยกันได้เวลามีปัญหา ถ้าไม่ได้คิดแบบนั้น ก็ขอโทษด้วยที่ทำให้รู้สึกไม่ดี

เราก็เห็นพวกแกดูอารมณ์เสีย ก็รู้อยู่ว่าเป็นเพราะเรา แต่ในนาทีนั้นกุคงไม่อยากจะทำอะไรเพราะอาจจะหลุดสิ่งที่ไม่ดีใส่พวกแก

ส่วนภาคปกภาคเป ก็ขอโทษจริงๆที่พูดอะไรบางอย่างที่ดูเป็นการเปรียบเทียบ ที่พูดอะไรเป็นการเปรียบเทียบ กุคงมีมุมมองผิดๆเลยทำให้มองพวกเมิงผิดไป


เอาละ ไม่รู้ว่าคำพูดเพียงแค่นี้จะพอเป็นเหตุผลที่เราเป็นแบบนี้หรือเปล่า ถ้าเปลี่ยนแปลงจนหน้ามือเป็นหลังมือขนาดนั้นก็ขอโทษที่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา อยู่กันคนละสภาพแวดล้อม ก็คงจะต่างกัน

#2 By daichi (202.28.78.139) on 2009-10-30 08:57

กุก็ว่าเมิงเปลี่ยนไปจากตอนม.ปลายมากเลยว่ะเรียว แต่ก่อนเมิงไม่เคยเป็นแบบนี้นะเว้ย

เรื่องนี้จริงๆพวกกุก็รู้สึกมานานแล้วแต่อย่างที่บอกแหละเมิง ก็ยังไม่อยากจะพูดอะไรออกไปเพราะคิดว่าเมิงไม่ใช่คนแบบนั้น เมิงไม่ได้ตั้งใจ แล้วพวกกุก็ไม่ได้อยากจะมีเรื่องกันเองในกลุ่ม

เรื่องบางอย่างที่เมิงพูด มันแรงจริงๆ
เมิงอาจไม่คิดว่าคนอื่นเค้ารู้สึกอะไรมากมายขนาดนั้น แต่ยกตัวอย่างง่ายๆ เรื่องที่เมิงเอาคณะเมิงมาเปรียบเทียบกับคณะของพวกกุอะไรแบบนั้น

เมิงก็น่าจะเข้าใจ ว่าไม่ว่าใครก็ไม่อยากโดนเปรียบเทียบไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็เถอะ แต่เมิงกลับเอามาพูดบ่อยๆ ในส่วนตัวกุบอกตรงๆว่ากุไม่ค่อยพอใจเรื่องที่เมิงชอบพูดว่ากุเป็นภาคเปไง คือกุก็แค่สงสัยว่าเปกับปกมันต่างกันตรงไหน แล้วทำไมเมิงต้องมาพูดเหมือนแบ่งแยกอะไรแบบนั้น
อยากให้เมิงเข้าใจ ว่าอะไรที่ตัดสินใจเลือกไปแล้วมันก็ทำกันสุดๆเต็มที่ทุกคนทั้งนั้นแหละ ถึงจะชอบหรือไม่ชอบมันก็ต้องทำถ้าสิ่งนั้นมันเป็นหน้าที่
พวกกุก็เต็มที่กับสิ่งที่พวกกุเลือกแล้ว แต่เมิงมาพูดแบบนี้มันเหมือนกับว่าความพยายามของพวกกุมันดูไม่มีประโยชน์ไง

กุก็ไม่รู้ว่าเมิงรู้ตัวรึเปล่าหรอกนะ แต่ว่าอยากให้เมิงลองมองหลายๆด้าน อยากให้เมิงลองคิดว่าถ้าเมิงพูดแบบนี้ออกไปคนฟังเค้าจะคิดยังไง แล้วคนฟังที่ว่านั้นมันก็เพื่อนเมิงด้วยอ่ะ

อย่างเรื่องเกมบางทีกุก็แอบจี๊ดๆนิดนึงว่าแบบ กุก็พยายามเล่นแล้วแต่กุก็ยังเลเวลไม่เท่าเมิงจะไปเก่งเท่าเมิงได้ไงอะไรอย่างนี้ อยากให้เข้าใจ

แล้วเมื่อวานที่ไปเอาใบเพิ่มถอน
บอกตรงๆว่ากุก็งงเหมือนกันว่าเมิงเป็นอะไรเพราะว่าอยู่ดีๆเมิงก็เดินหนีขึ้นไปนั่งรถสองบาทคนละแถวกับพวกกุ แต่เอาจริงๆตอนนั้นกุคิดแค่ว่า เมิงอาจจะขึ้นมาไม่ทันเพราะคนมันเยอะเมิงเลยเลือกที่จะไปนั่งที่อื่น

แต่พอไปถึง เมิงก็ทำตัวแปลกๆ ตอนพวกดบถามอะไรเมิงก็ไม่ตอบแล้วเมิงดูเงียบๆกุก็งงๆ
พอออกมาจากภปร.เมิงก็เดินข้ามถนนนำพวกกุลิ่วๆไปแบบนั้น เรียกก็ไม่หัน กุก็เลยยิ่งงเข้าไปใหญ่

การที่พวกกุออกมาพูดแบบนี้เพราะอยากให้เมิงรู้ว่าตอนนี้เมิงมีข้อผิดพลาดในเรื่องนี้ แล้วก็ไม่ได้บอกว่าถ้าเมิงไม่พอใจอะไรพวกกุจะออกมาพูดบ้างไม่ได้
เพราะเห็นว่าเป็นเพื่อนสนิท เมิงก็เป็นคนสำคัญของพวกกุ ไม่งั้นจะมาใส่ใจทำไม เพราะงั้นถึงได้พยายามกรั่นกรองและพูดออกมาตรงๆดดยที่คิดแล้วว่ามันจะไม่เบี่ยงประเด็นและไม่มีอารมณ์ลงไปปนจนเกินพอดีให้เมิงต้องเสียความรู้สึกโดยใช่เหตุ

พวกเราก็เป็นเพื่อนกันมานานเมิงก็น่าจะรู้ว่าแต่ละคนเป็นยังไง
เมิงมีอะไรไม่พอใจ เมิงพูดออกมาได้ คุยกันได้
ก็ยอมรับว่าเมิงอาจจะโดนโวยวายบ้าง แต่สุดท้ายแล้วพวกกุรับฟังและเก็บเอากลับไปคิดนะ

แต่เมื่อวานเมิงก็ทำเกินไปว่ะ กุคิดอย่างนั้นจริงๆ
กุไม่รู้ว่าเมิงโมโหใคร อาจจะโมโหทั้งสามคน หรือโมโหพวกดล หรือโมโหกุ
เอาเถอะ เมิงจะโมโหใครก็เอาเถอะ แต่เมิงไม่ควรเอาอารมณ์มารวมกับเรื่องสำคัญๆในเวลานั้นนะ
เรื่องลงทะเบียนเรียนมันก็เรืองใหญ่นะเมิง

สุดท้าย...
ถึงกุจะไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์
แต่สิ่งที่กุได้รับฟังมา(ซึ่งเหมือนกับที่พวกมันอัพนี่แหละ)
มันทำให้กุแอบคิดไปบ้างจริงๆว่า... พวกกุเป็นเพื่อนที่มีความสำคัญกับเมิงแค่ไหนกันแน่

เออ แต่อย่าเข้าใจผิดนะเว้ย
ที่พวกกุมาพูดแบบนี้ไม่ได้จะบอกว่าพวกกุแอนตี้เมิงหรืออะไร แต่ในทางกลับกันอยากให้เมิงปรับปรุงในส่วนนี้ของเมิงมากกว่า

เรื่องอื่นของเมิงน่ะโอเค
เมิงช่วยเหลือเพื่อนเมิงอะไรมากมายอันนั้นพวกกุก็รับรู้
แต่เพราะเรื่องตรงนี้บางทีมันทำให้เมิงดูแย่ลงไปไง

หวังดีนะเว้ย ลองเก็บเอาไปคิดดู
พวกกุเปิดใจไม่ได้เสแสร้ง มีอะไรเมิงก็สามารถเปิดใจให้กับพวกกุได้เหมือนกันนา